Peuterstrijd in Mokum...

Zondagmiddag 4 mei, Ran loopt te scheppen in de tuin, naast hem een emmertje. ‘Wat ben je aan het doen man?’ vraag ik hem terecht, ‘we gaan vissen pappa’, luidt zijn nog logischere antwoord, ‘we gaan een wedstrijdje doen’, vervolgt hij. En zo geschiedde…

 

Een rig-rookie!

Mijn momenteel drukke leven ten spijt, moet ik af en toe gewoon achter de stokken zitten. Recreatief of hardcore stoere dingen doen, ik vind het allebei leuk. Met zoonlief op pad of ouderwets de lat te hoog leggen en geen moer vangen. Bijna geen moer dan, de aanhouder wint, het cliché is waar. Lees maar verder...

Samen drillen is pret voor twee!

Afgelopen zaterdagavond. Ik bel Bob, de vader van Jan. Jan zit in hetzelfde E-voetbalteam als Ran (Kleine Grote Man) en is gek op vissen. Vorig jaar had ik hem een grote snoek beloofd, helaas kwam het er maar steeds niet van. Ik bel Bob en zeg 'morgen vissen?', Bob is niet zo moeilijk en zegt eenvoudigweg 'ja'... En dus gaan we vissen. Op een geheime plek welteverstaan! Een plek met vangstgarantie!

Moviestar!

Het is dinsdagmiddag, de telefoon gaat, het scherm zegt ‘Kraal’, als ik opneem hoor ik ‘Rolf? Marco! Wat doe je donderdagmiddag?’ Ik hou wel van mensen die direct te zake komen. ‘Ik zit met Ed bij Zapp Kids, kan jij bij Tijd voor Max gaan zitten, je kan toch ook wel lekker lullen?’, het is meer een statement dan een vraag. Dan begint de poppenkast pas echt…

Met een plaat voor de kop...

En weer een beurs ‘plat’! Na Carp Zwolle, Carp Italy, diverse open dagen van winkeliers, stond ik van het weekend maar weer eens op de Visma. Het jaar is nog geen 100 dagen oud en daarvan heb ik er inmiddels 10 op beurzen doorgebracht. En dan te bedenken dat ik al een tijdje ‘beursmoe’ ben… Enfin, wat moet, dat moet en dus zeur ik niet. De vier uurtjes grachtenkarperen met Tsak gisterenavond kwamen echter als geroepen, even chillen, even drillen…

 

Van vlekken en schubben...

Het is wel duidelijk inmiddels dat mijn vissershart niet ligt in parkwateren, zwaarbeviste putten en slome vaartjes en kanaaltjes. Mijn hart gaat harder slaan bij de gedachte aan een vis die naast boilies ook kilometers vreet. Eentje die niet bang is om z’n hoofd te stoten aan een cruiseschip of een rondvaartboot. En dus vis ik aan de grachten in Amsterdam en af en toe op ‘De Zoete  Zee’. Met enige fantasie kan je wel raden welk water ik daarmee bedoel. Vijfentwintigduizend hectare aan water, beroepsvaart, jetski’s, stropers (legaal en illegaal) en vooral veel mogelijkheden om lekker op je bek te gaan. Gisterenochtend ging ik voor de eerste keer dit jaar naar ‘De Zoete Zee’, ik was niet lekker, helemaal niet, maar wat ben ik blij dat ik toch ben gegaan… Een verslag…

 

Hop, hop, hop!

Brughoppen in het Centrum van Amsterdam, of vlak aan de rand, lijkt een passie binnen mijn visserij te worden die de bovenhand gaat voeren. Op dit moment is mijn chronisch tijdgebrek ook zeer zeker debet aan het feit dat ik vaker korte sessies in de buurt van huis doe dan dat ik er op uit trek, uren in de auto zitten kan ik me helaas voorlopig niet permitteren. Vandaag waren er twee bruggen aan de beurt...