Een filmpje...

Mooi, groot en bruut...

Op maandag 19 oktober kwam ik terug uit Frankrijk na de visweek aan de Lot. Al op de korte vlucht naar huis begonnen er allerlei visplannetjes in mijn snode brein op te borrelen. Zo kwam het dat ik diezelfde avond nog met een emmertje verse boilies op pad ging om twee plekken aan te voeren. Graag neem ik jullie in dit verslag mee naar drie verschillende wateren, ieder met z’n eigen bestand, gebruiksaanwijzing en uitdaging.

 

Een week aan de Lot...

De rivier de Lot meandert 481 kilometer door de Dordogne, ontspringt in Lozère en mondt uit in de rivier de Garonne. Omgeven door rollende heuvels, kalkstenen kliffen en mijlen aan wijnranken, alwaar de Dordogne natuurlijk wereldwijd bekend om staat, is het goed toefen aan de oevers van deze Zuid-Franse rivier. Met de auto ben je vanaf Utrecht 1100 onderweg, met Transavia vlieg je vanaf Rotterdam in een dik uurtje naar Bergerac. Boudewijn en ik kozen voor het laatste. Half oktober reisden wij af voor een weekje keihard hengelen op een ruige rivier, hier ons relaas…

 

Harder kan niet!

Maandag 3 november 2015 verdient een verslag op NatVlees. Vandaag ving ik een half uur tijd twee keer mijn PR, echt helemaal geweldig. En ook nog eens volslagen onverwacht. Lees even mee en deel mijn pret.

Een fiks verhaal...

Ik bespeur bij mijzelf het laatste half jaar een steeds grotere terughoudendheid wat betreft het delen van verhalen en foto’s als het op vissen aan gaat. Alhier op NatVlees maar ook op Facebook. Analytisch als ik ben probeer ik daar al enige tijd de reden van te achterhalen. Ik kom er niet echt uit, heeft het met leeftijd te maken? Of omdat ik eigenlijk alles wel een keertje heb be- en geschreven? Hunker ik naar lekker anoniem vissen? Of word ik moe van al die bewijszieke vissertjes die alles maar online gooien om zodoende hun lege bestaan nog enige betekenis te geven met een hoop duimpjes ter compensatie van een ondermaats geslacht? Hoe dan ook, ik blijf wel wat posten, maar het zal slechts een fractie zijn van wat er werkelijk gebeurt in mijn leven als liefhebber van al het onderwaterbroed dat ons Neerlands nat biedt.

 

De rijen van Tsak!

Een paar weken geleden ving Tsak een bijzondere vis. Een rijenkarper op groot water, een beetje rommelige rijen weliswaar, maar toch wel degelijk een rijen. Na onderzoek bleek het een wildbroedhybride, een oude vis. Ik filmde het en dit is het resultaat. Veel kijkplezier!

P'log: Visdip...

Op zaterdag haal ik wel eens een portie kibbeling op de markt op de Lindengracht. De Volendamse visboer, of zijn dochter, houdt niet zo van dure woorden: ‘Visdippie erbij?’, bedoelend op het plastic bakje ravigotesaus dat al in zijn hand boven het plastic tasje bungelt. ‘Ja lekker man, en doe ook maar een bommetje, beetje grote graag’, luidt steevast mijn antwoord.